Terug in Lima
Zaterdagochtend werden we om 7:00 uur (een half uur eerder dan verwacht) bij ons hotel in Iquitos opgehaald om naar het vliegveld te gaan. Met bijna een uur vertraging kwamen we toch nog mooi op tijd, zo rond kwart over 11, in Lima aan, zodat we nog een hele middag hadden om de stad te bekijken.
Aangezien we niet wisten of het Peter gelukt was onze retourvluchten naar Nederland te bevestigen besloten we dat voor de zekerheid maar even na te vragen. We waren toch op de luchthaven… Zoals altijd werden we heel vriendelijk geholpen en naar balie 25 gestuurd waar onze zoektocht naar de KLM begon. Volgens de daar aanwezige stewardessen moesten we naar een hokje achter de incheckbalie waar we konden komen door over deze balie heen te klimmen. Zo gezegd, zo gedaan. Eenmaal in het hokje aangekomen troffen we echter niet iemand van de KLM maar een geschrokken Peruaanse die hoofdkussentjes van een hoesje aan het voorzien was en door de schrik alleen nog maar ‘cinco’ uit kon brengen. Tja, ‘cinco’ , cinco wat? Net was’ twentyfive’ ook balie 25, dus misschien balie 5 dan? of anders om 5 uur? Aangezien balie 5 op dit moment de makkelijkste optie was dan daar maar heen. Helaas geen KLM te bekennen, dus maar weer nieuwe informatie ingewonnen. Nu horen we dat het kantoor van de KLM op de tweede verdieping is. Wij de trap op en na wat winkeltjes vinden we een bord met verboden toegang. Na wat navraag blijkt dat daar op zich wel wat kantoren zouden moeten zijn, maar we er helaas niet naartoe kunnen. Gelukkig treffen we wederom een zeer behulpzame persoon die voor ons best eens rond wil bellen. Dat resulteert in een nummer dat wij maar eens moeten proberen, helaas geen succes, er neemt niemand op. Maar, niet getreurd, er is nog een nummer, en ja hoor, nu zijn we in ieder geval bij de KLM beland. Helaas is het een antwoordapparaat met de boodschap dat er van maandag tot vrijdag iemand aanwezig is, en het is nu zaterdag… Tot slot komt de vriendelijke meneer met de laatste oplossing: Om 16:00 komt er iemand van Iberia die overal vanaf weet, dus daar zouden we ook eens kunnen proberen onze vlucht te bevestigen. Onze pogingen stakend besluiten we maar naar het hotel te gaan.
En daar wacht ons een blijde verrassing: het is een supersjiek hotel! Joepie, dat heeft Peter toch maar weer mooi voor ons geregeld. Na bij de taxichauffeur nagevraagd te hebben of dit echt ons hotel is vertelt hij dat Peter op het laatste moment het hotel veranderd heeft. Geluk voor ons dus! Heerlijk, zachte bedden en luxe na de junglehutjes!!!
We zitten in Miraflores, een wijk van Lima pal aan de kust, waar veel rijkere mensen wonen. Zelf vinden we dat er naast rijkdom ook veel armoede te zien is als je wat kleinere straatjes inloopt. Na onze spullen in het hotel gedropt te hebben vertrekken we naar het goud- en wapenmuseum. Daar aangekomen blijkt meteen dat het een privecollectie is. Het hele complex met allerlei souvenirwinkeltjes doet erg westers aan en is ook duur voor Peruaanse begrippen. Na een Peruaanse hamburger (zo eentje met chips ertussen) gegeten te hebben, zijn we het museum gaan verkennen. Eerst beneden, daar is de goudafdeling. Veel te zien, maar weinig uitleg. Waarschijnlijk hadden we beter een gids kunnen nemen. Daarna naar het wapengedeelte. Daar dachten we er wel aan om een gids te nemen, maar die waren er niet. Dit gedeelte van het museum werd ook een stuk minder bezocht en was erg rustig. Alleen wat voor het goudgedeelte al gold, gold hier destemeer: er was veel, eigenlijk veel te veel om in het museum te passen, dus werd elk stukje ruimte dubbel en dwars benut, vanaf de vloer tot het plafond aan toe.
Na het museumbezoek zijn we weer teruggegaan naar Miraflores op zoek naar een Indiaanse markt om wat laatste souvenirs te kopen. Helaas was de markt die we hier vonden erg duur en slecht gesorteerd in vergelijking met die in en rond Cusco, zodat we maar snel doorgegaan zijn om iets te eten in het centrum van de wijk. In het park bij het centrum bieden kunstenaars hun werk aan waardoor er een gezellig sfeertje is.
En dan is het alweer zondag, onze laatste dag in Peru. We willen toch nog wat zien, dus besluiten we maar weer om vroeg op te staan. Na een uitgebreid ontbijtbuffet, waar natuurlijk de broodjes met jam, het roerei en de jugo’s niet ontbreken, wordt er door het supervriendelijke personeel een taxi geregeld om ons naar het centrum te brengen. Eenmaal aangekomen brengen we eerst een bliksembezoek aan het Monasterio San Francisco, bekend om zijn catacomben en bibliotheek. Onze gids had er flink de vaart inzitten zodat we helaas niet rustig het klooster konden bekijken waar wel veel moois te zien is: Prachtige cassettenplafonds, een enorme houten koepel en een bibliotheek zoals je die zou verwachten: boekenkasten vol met oude in leer gekafte boeken in een vertrek dat de sfeer uitadement van een studeerkamer van een zeer geleerde, maar verstrooide, professor.
De catacomben zijn natuurlijk een beetje luguber: botten en schedels gerangschikt in geometrische vormen. Maar voor wie in de catacomben van Parijs is geweest is het niet zo opzienbarend.
Om ook nog een beetje van het echte leven van Lima te proeven zijn we vervolgens naar de mercado centraal, de centrale markt, gegaan. Een gigantische hal met twee verdiepingen waar echt van alles verkocht wordt, van geplukte kippen en rauwe vis tot jurken en dingen waarvan je niet eens kunt bedenken waarvoor ze nodig kunnen zijn. De geur is echter niet overal even fris, dus een kort bezoekje was voldoende voor een eerste kennismaking 
. Naast de markt ligt China town, dat voornamelijk bestaat uit een paar Chinese restaurants en wat Chinese versiering boven bankjes en prullebakken. Chinezen kwamen we er, buiten de restauranthouders, nauwelijks tegen. Tegen alle waarschuwingen in heb ik toch maar een ba pao van de straat gegeten (hij zag er echt heel lekker uit!), en alles gaat nog goed .
Vervolgens kwamen we bij de Plaza de Armas aan waar net een parade begon voor de verjaardag van de stad Puno. Parades schijnen hier volksvermaak nummer een te zijn, want we komen er bijna dagelijks in de steden eentje tegen. Toch vinden we het altijd weer leuk en ook nu zijn we weer een uurtje blijven zitten om ervan te genieten. Daarna nog even wat souvenirs gekocht bij een Indiaanse markt en de taxi genomen naar ons hotel via de ‘Mirador de Miraflores’, een uitzichtpunt aan de kust.
Na wat laatste spulletjes gepakt te hebben is er nog net wat tijd over om een restaurantje op de zoeken voor een late lunch en dan zijn we alweer aan het eind van onze vakantie gekomen. De taxi staat klaar om ons naar het vliegveld te brengen en aangezien Peter onze tickets bevestigd heeft mogen we ook deze keer weer mee met de KLM. We hebben een heerlijke vakantie gehad en genoten van alles wat op ons afgekomen is, maar kijken nu ook weer uit om naar ons eigen landje en familie en vrienden terug te keren.
Plannen wat te doen bij een volgende reis naar Peru zijn al gemaakt, dus wie weet komt het er nog eens van…
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
