In de navel van de wereld
Na bijna twee weken Peru zijn we eergisteren met de bus vanuit Puno in Cusco (Qosqó, ofwel navel van de wereld in Quechua) aangekomen. Echt een heel andere stad dan we tot nog toe hebben meegemaakt. Het centrum is erg gezellig met veel kleine straatjes en koloniale balkonnetjes, maar gelukkig is er zoals altijd een Plaza de Armas zodat we ons makkelijk kunnen orienteren 
. Na aankomst hebben we eerst een beetje uitgerust en lekker uitgeslapen en vervolgens zijn we gistermiddag met een City Tour meegeweest, zodat we onze eerste echte Inca-ruines konden zien! De tour begon bij Q´orikancha, oftewel gouden binnenplaats, aangezien de tempel in de Incatijd bedekt was met goud. Daarvan is nu niks meer te zien, omdat de Spanjaarden alles hebben meegenomen, vervolgens de muren hebben gepleisterd en er een kerk (Santa Domingo) van hebben gemaakt. Door een aardbeving in deze eeuw kwam het pleisterwerk erafzetten en werd de originele Inca-tempel weer zichtbaar.
Vervolgens ging de tour door naar de katedraal, die wederom gebouwd is op een Inca-tempel, alleen kan deze vanwege het Vaticaan niet uitgegraven worden. In de katedraal hangt een schilderij met het laatste avondmaal, en raad eens wat daar gegeten wordt… cuy (cavia!) om het allemaal wat meer aan te laten sluiten bij de beleving van de mensen hier. De eerste bisschop uit Spanje, die samen met Pizarro naar Cusco kwam) is zijn verblijf hier echter niet zo goed bekomen; door de indianen werden z´n ogen uitgestoken en de kassen vervolgens gevuld met goud. Daarna werd hij levend geroosterd en opgegeten. Zoals onze gids logischerwijs concludeerde: and so he was dead… Latere bisschoppen werden in de katedraal bijgezet, maar uit bovenstaande mag blijken dat dat voor deze man niet meer mogelijk was.
Vervolgens door met de bus naar de omgeving van Cusco om nog een aantal gebouwen uit de Inca-periode te bekijken. Eerst naar Saqsaywaman (valkennest), een vesting die we eigenlijk vandaag te voet hadden willen bekijken ter voorbereiding van de Inca trail, omdat het maar op 45 minuten lopen van Cusco ligt (maar nu zijn we er toch geweest al was het met een groep Amerikanen die al moesten hijgen wanneer ze een trappetje in de vesting op moesten lopen) en vervolgens naar Q´enco (het gekronkelde), een heiligdom uit natuursteen waar onder andere lama´s en chicha (maisbier) geofferd werden. Daarna door naar Puka Pukara (rode versting) en Tambomachay (plaats der vreugde) waar heilige bronnen schijnen te zijn. Het water zou je jonger maken, maar aangezien we geen risico wilden nemen om buikkrampen te krijgen hebben we maar besloten tevreden te zijn met onze eigen leeftijd.
Rond etenstijd werden we bij de Plaza de Armas afgezet, waar we op de eerste verdieping wat hebben gegeten met uitzicht op het plein.
Vandaag hebben we zelf een beetje Cusco verkend en kwamen we wederom in aanraking met de Peruaanse uitingingen van nationalisme. Aanstaande woensdag is hun onafhankelijkheidsdag en dat is reden genoeg om de hele maand optochten, processies, feesten e.d. te houden. Eenmaal aangekomen op het Plaza de Armas stond het dan ook vol met schoolkinderen, militairen, politie, verpleegsters en andere groepen, die een voor een langs de katedraal marcheerden. Leuk om mee te maken!
Net onze inkopen gedaan voor de Inca-trail (chocola en water) en zometeen om half 7 een meeting waarin we nog wat details zullen horen. En dan morgen op pad!
;)
;)
;)
;)
;)
